Sayaw sa liwanag ng buwan

Sinasabi nila, “Ang banal na tubig ay tila dinagdagan ng tubig, At ang bayang ito ay nawalan na ng pananampalataya, Ang ating mga kulay ay kukupas din balang araw.” Kaya kung nauubos na ang ating oras, Araw-araw, Gagawin nating obra maestra ang mga karaniwang sandali. Inaalis mo ako sa karaniwan. Gusto kitang katabi hanggang sa tayo’y mamatay at mailibing. Sa talim ng iyong kutsilyo, nalalasing sa iyong ubas. Ang mga anghel sa ulap ay naiinggit dahil alam nilang natagpuan natin ang isang bagay na hindi pangkaraniwan. Pinapahalikan mo ako sa lupa ng iyong santuwaryo. Wasakin mo ako sa iyong haplos, O Panginoon, ibalik mo ako sa alabok. Ang mga anghel sa ulap ay naiinggit dahil alam nilang natagpuan natin. Isang bagay na talagang hindi pangkaraniwan. Gusto kitang katabi hanggang sa tayo’y mamatay at mailibing. Sa talim ng iyong kutsilyo, nalalasing sa iyong ubas. Ang mga anghel sa ulap ay naiinggit dahil alam nilang natagpuan natin ang isang bagay na hindi pangkaraniwan. Isang bagay na hindi pangkaraniwan. Pinapahalikan mo ako sa lupa ng iyong santuwaryo. Wasakin mo ako sa iyong haplos, O Panginoon, ibalik mo ako sa alabok. Ang mga anghel sa ulap ay naiinggit dahil alam nilang natagpuan natin.